Yaklaşık dokuz aydır birlikte olduğum bir kız arkadaşım vardı. Hayatımın güneşi gibiydi, harika bir insandı. Elbette herkes gibi onun da bazı garip alışkanlıkları vardı.
Ama bizi biz yapan da bu küçük gariplikler değil mi zaten?
Onun en tuhaf alışkanlıklarından biri, gece yarısı gönderdiği mesajlardı.
Genellikle sabah uyandığımda, ondan gelen 3-4 mesaj buluyordum.
Mesajların çoğu, otomatik düzeltme hatasıyla yazılmış anlamsız kelimeler veya karışık harflerden oluşuyordu.
Ta ki geçen geceye kadar…
Gece 03:00 — “Tom”
Saat gece üç civarıydı.
Telefonumun titreşimiyle uyandım. Ekranda kız arkadaşımın adı yazıyordu.
İçimden bir ses “Bakma, sabah bakarsın,” dedi.
Ama başka bir ses “Ya ters giden bir şey varsa?” diyerek beni harekete geçirdi.
Mesajı açtım.
Sadece tek bir kelime vardı:
“Tom”
Bu çok tuhaftı. Çünkü adım Tom, ama o bana asla böyle hitap etmezdi.
Hep “Thomas” derdi. Merakla cevap yazdım. Cevap anında geldi:
“Yardım et.”
Panik Başlıyor
Tüylerim diken diken olmuştu.
Mideme bir yumruk yemişim gibi hissettim.
Hemen üstümü giyindim, arabama atladım ve onun evine doğru yola çıktım.
Yol boyunca onu aradım. Telefon çaldı…
Ama karşıdan yalnızca derin nefes sesleri geliyordu.
“Alo?” dedim tekrar tekrar.
Dördüncü kez “Alo” dediğimde, derinden gelen bir kahkaha ve ayak sürüme sesi duydum.
Kız arkadaşımın telefonunu kimin aldığını anlayamadan telefon kapandı.
Onun Evi
Evine varır varmaz koşarak yukarı çıktım.
Kapıyı açıp odaya girdim ve kendimi en kötüye hazırladım.
Ama…
Kız arkadaşım yatağında uyuyordu.
Sakin bir şekilde, huzurlu görünüyordu.
Yanına gidip onu uyandırdım. Gözlerini açınca beni görünce şaşırdı.
“İyi misin?” dedim.
Biraz rahatsız bir ifadeyle “İyiyim,” dedi.
Telefonunu kontrol ettim — ama ne bana gönderilmiş bir mesaj vardı ne de yaptığım aramalar görünüyordu!
Evdeki diğer odaları, yatağın altını bile kontrol ettim.
Ama sıra dışı hiçbir şey yoktu.
“Acaba her şey hayal miydi?” diye düşünmeye başladım.
Yaklaşık bir saat onun yanında kaldım.
Sonra, o tekrar uykuya daldığında, evime dönmek üzere çıktım.
Eve Dönüş… ve Son Mesaj
Eve dönüş yolunda, yaşananları tekrar tekrar düşündüm.
Hâlâ tam anlamıyla anlam verememiştim.
Evin önündeki park alanına girdim.
Tam o sırada telefonum yine titreşti.
Ekrana baktım:
Mesaj yine ondan gelmişti.
İçimdeki tüm korkular yeniden yüzeye çıktı.
“Dolabı kontrol etmeyi unuttun.”
